Najnowsze artykuły
Technologie RFID i EPC | Przewodnik wdrożenia – TLS
5207
post-template-default,single,single-post,postid-5207,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,smooth_scroll,,qode-theme-ver-1.4.1,wpb-js-composer js-comp-ver-4.3.4,vc_responsive

Przewodnik wdrożenia – TLS

Przewodnik wdrożenia – TLS

12:27 29 Czerwiec w EPCGlobal, Logistyka

1. WPROWADZENIE I CEL PRZEWODNIKA

1.1. Czym jest TLS

Grupa TLS BAG (Transportation and Logistics Business Action Group) powstała w 2004 roku, w ramach wspólnoty EPCglobal. Misją EPCglobal jest działanie na rzecz skutecznego wdrażania technologii RFID przy wykorzystaniu dostarczanych przez nich aplikacji sieci łańcucha dostaw, które funkcjonują w określonych standardach (zestawy danych, technologia RFID/częstotliwość, interfejsy wymiany itp.) zrozumiałych dla partnerów biznesowych. W całym procesie łańcucha dostaw Grupa TLS odgrywa kluczową rolę dla przepływu towarów i związanych z nią, wymiana informacji w obu kierunkach.

1.2. Zadania i cele

W latach 2007-2010, grupa TLS prowadziła 3 różne pilotażowe, globalne projekty przy użyciu technologii GS1 EPC i RFID
i standardy GS1 EPCglobal. Grupa dąży do oceny, jak technologie EPC i RFID mogą usprawnić pracę w transporcie i logistyce, w celu zapewnienia i zwiększenia korzyści dzięki przejrzystości operacji globalnego łańcucha dostaw przy wykorzystaniu istniejącego sprzętu i oprogramowania, jak również opracowane standardy RFID w społeczności EPCglobal.
Niniejszy przewodnik przedstawia łańcuchlogistyczny w branży TLS, przy udziale takich graczy jak spedytorów (nadawców ładunku), odbiorców, operatorów terminali i magazynów, organizacje normalizacyjne, dostawcy rozwiązań oraz inne instytucje badawcze. Przewodnik stanowi krok po kroku zarys tego, co jest konieczne do wdrożenia RFID / EPC dla transportu i logistyki w sieci EPCglobal. Ponadto będą akcentowane pewne praktyczne informacje i problemy, na które warto zwrócić uwagę przy implementacji.

1.3. Zakres przewodnika

W przewodniku zostanie dokonany przegląd procesów transportowych i logistycznych od momentu gdy ładunek opuszcza fabrykę producenta aż do magazynu docelowego. Zakres pracy będzie ograniczony do ustaleń, sugestii i praktyk opartych na poprzednich trzech fazach globalnych projektów pilotażowych TLS. Obejmuje operacje procesów przy produkcji i magazynu docelowego, portów i hali odlotów wraz z terminalami przystanków końcowych, Import / Export odprawy celnej i transport lądowy. Procesy eksploatacji bądź problemy w obrębie zakładu produkcyjnego, fabryki czy sklepu detalicznego, są wyłączone. Szczegółowy przewodnik wdrożenia pod tytułem „The GS1/EPCglobal Transport and Logistics Service Industry Action Group”, znajduje się pod adresem: http://community.gs1.org/

2. POTRZEBY RYNKU

2.1. Kluczowe czynniki wpływające na przemysł transportu i logistyki

1


2.2.  Ukryte problemy

 Jeżeli nie widzisz, że robisz coś źle, to nie możesz rozwiązać swojego problemu, bo nie wiesz, że go masz. Kluczem do „zobaczenia” własnego błędu jest podzielenie swojej pracy na części i prześledzenie każdego etapu krok po kroku.

 2 Rys. 2.2. Najważniejsze elementy analizy biznesowej


3. PRZEJRZYSTOŚĆ PROCESÓW LOGISTYCZNYCH

 3.1. Etapy transportowania

Zrozumienie poszczególnych warstw transportowania towaru jest niezbędne do identyfikowania i śledzenia ładunków z wykorzystaniem technologii RFID. Nadawca lub odbiorca powinien zwracać większą uwagę na poziom przedmiotów (warstwa 0), poziom paczek (warstwa 1) i poziom skrzynek (warstwa 2). 
Osoby zajmujące się na co dzień logistyką, tacy jak np. operatorzy magazynowi, będą bardziej skoncentrowani na etapie palet (warstwa 3) ponieważ ten etap jest bardzo ważny, szczególnie dla procesów ładunku i rozładunku kontenerów. Operatorzy portów albo terminali lotniczych będą koncentrować się na pojemniku ULP (Unit Load Device), czyli poziomie kontenerów (warstwa 4) w ich terminalach przeładunkowych.

3

Rys. 3.1. Przykład warstw cargo według standardów ISO 14816, 17363, 17364,17365,17366,17367

W celu stworzenia odpowiednich etapów transportowania ładunków,  konieczne jest określenie poziomu potrzeb różnych uczestników procesu  logistycznego, którzy  mogą mieć różne potrzeby. W fazie 3, możliwe jest ogólnoświatowe pilotowanie transportów ładunków w kontenerach, na paletach , w kartonach  wśród terminali przez operatorów magazynowych, co pozwala na lepsze zarządzanie procesem logistycznym. Znakowanie poziomów jest różne na każdym etapie ładunku 2, 3, 4 reprezentują  poziom  kartonów,  poziom palet i poziom pojemników oraz są oznakowane na torze ładunkowym.

3.2. Kluczowe pojęcia / kluczowe zasady 

Głównym przedmiotem wdrożenia RFID/EPC w transporcie i logistyce jest zapewnienie widoczności wszystkich uczestników łańcucha dostaw. Aby osiągnąć monitorowanie każdej ze składowych konieczne jest śledzenie wewnętrznych i zewnętrznych składowych cyklu. Kontrola wewnętrzna może zostać osiągnięta przez samą organizację, jednak zewnętrzne komponenty pomiędzy partnerami handlowymi wymaga wspólnego języka oraz spisania odpowiedniej umowy. Powinno być w niej zawarte:

  • w jaki sposób będzie prowadzony monitoring,
  • które elementy powinny być śledzone,
  • w jaki sposób poszczególne dane powinny być rozpoznawalne,
  • jaka technologia będzie wykorzystywana.

Standardy GS1 odnoszą się do wyżej wymienionych elementów. Więcej informacji na ten temat można znaleźć tutaj:
http://www.gs1.org/productssolutions

4Rys. 3.2. Wizualizacja szkieletu architektury EPCglobal


4. PROCEDURY IMPLEMENTACJI

4.1. Implementacja Widoczności – Metodologia Zarządzania Projektem

Realizację otwartych, globalnych i sprawdzonych standardów umożliwiają skuteczne i wydajne systemy widoczności.
System GS1 jest zastosowaniem pełnej gamy członków GS1 o dowolnej wielkości i do wszystkich poziomów złożoności organizacyjnej i systemu wyrafinowania, lecz głębokość i szerokość implementacji operacyjnej będzie różna dla każdej organizacji zgodnie z jej priorytetami widoczności.

4.1.1. Etap przygotowania

Widoczność jest multidyscyplinarna.Wiele działów firmy będzie zaangażowanych w rozwój i wdrożenie systemu Widoczność. Fundamentalną decyzją do podjęcia na początku tego procesu jest określenie ról i obowiązków wewnętrznych i zewnętrznych, zakres procesu widoczności w całym łańcuchu dostaw, terminów, zaangażowanych partnerów, głównych przypadków użycia (np. gdzie jest mój produkt, asortymentu zarządzania, itp.) oraz poziomu wymaganej widoczności (np. na palecie, poziom przenoszenia).

5

4.1.2. Etap planowania 

Należy zacząć od opisania fizycznego przepływu produktów za pośrednictwem łańcucha dostaw. Można to zrobić przechodząc przez każdy etap łańcucha dostaw w celu zidentyfikowania fizycznych lokalizacji, wejścia, wyjścia oraz procesów wewnętrznych przez które obiekt przechodzi. Następnie, należy określić rodzaj produktów, które są wymieniane pomiędzy partnerami oraz opisać logiczne hierarchie i sposób w jaki każdy z tych obiektów zostanie zidentyfikowany (GTIN, SSCC, itp.). Trzeba upewnić się, że dodano informację na temat przepływu elementów do tego schematu. Wynikiem są: plan projektu, analiza luk i specyfikacje funkcjonalne (w tym ogniw łańcucha dostaw, obsługi i procesów wymiany danych, odpowiednich dokumentów, kluczowych działów, definicji krytycznych punktów kontroli oraz przydziału ról).

6

10

Rys. 4.1.2-1: Format dla przepływu materiałów i informacji stosowanego w fazie III Pilot TLS

 

11

Rys. 4.1.2-2: Format do głównego arkusza kalkulacyjnego wykorzystywanego w TLS fazy III Pilot


4.1.3. Etap rozwoju – Hardware i Software

W celu utworzenia systemu widoczności przy użyciu różnych komponentów sieci EPCglobal, należy podjąć decyzję w celu wyboru dostawców technologii i rozwiązań dla każdego ze składników układu. tzn. czytniki i tagi, middleware, aplikacji EPCIS przechwytywania, repozytorium EPCIS i EPCIS dostępu do aplikacji. Szczegółowe informacje na temat planowania i instalacji sprzętu znajdują się na: http://www.epcglobalinc.org/what/cookbook/chapter4/
Dla narzędzi planowania implementacji, patrz: http://www.epcglobalinc.org/what/cookbook/ chapter2 / 

7

4.1.4 Etap implementacji/operacyjny

Korzystnym jest dla pierwszego pilotażowego systemu widoczność, aby upewnić się, że ​​wszystko działa zgodnie z oczekiwaniami. Wszystkie urządzenia muszą być zainstalowane i wszystkie elementy sieciowe powinny być przetestowane. Zaleca się, aby system widoczności był pilotowany przez co najmniej trzy miesiące, w celu zidentyfikowania i rozwiązania problemów. Ważne jest również, aby wdrażać i rozwijać dokumentację i instrukcje nt. szkoleń. Jako, że jest to główna dokumentacja kosztów projektu i ogólnych korzyści systemu dla przedsiębiorstwa. Cała dokumentacja będzie przydatna, aby pomóc w przyszłych wdrożeniach z innymi partnerami handlowymi.

8


5. WDROŻENIOWE SKŁADNIKI SYSTEMU WIDOCZNOŚCI

5.1. Identyfikacja

GS1 zarządza globalnym systemem, który pozwala firmom na całym świecie określić globalnie ich fizyczne rzeczy jak np. przedmioty handlu (produkty, usługi), aktywa, jednostki logistyczne, przesyłki w relacjach służbowych pomiędzy dostawcą i odbiorcą. Gdy system identyfikuje kody kreskowy GS1 w połączeniu z EPC ,tagami ,eCom wiadomościami biznesowymi oraz z Globalną Synchronizacją Sieciową (GDSN), połączenie jest ustanawiane pomiędzy tymi rzeczami fizycznymi bądź logicznymi oraz informacjami, które łączy te rzeczy. Z połączeń wynika jeden globalny świat handlu, który można zobrazować. W łańcuchu połączeń, partnerzy mogą identyfikować swoje rzeczy. Z tego powodu nie może być więcej niż jeden identyfikator GS1 stosowany do określania pozycji.
Proszę zobaczyć: http://www.gs1.org/barcodes/technical/id_keys
http://www.epcglobalinc.org/standards/tds/  by uzyskać więcej informacji.

Serial Shipping Container Code ( SSCC ) służy do identyfikacji indywidualnej jednostki logistycznej. Jednostka logistyczna może być w pobliżu innych jednostek logistycznych np. na palecie, czy też w ciężarówce albo w innym środku transportu, który może być użyty by przemieścić rzeczy. SSCC pozwala na śledzenie tych rzeczy każdej indywidualnie co przynosi korzyści dla porządku i dostaw w postaci automatyzacji. SSCC stanowi unikalny numer dla dostaw, który może być wykorzystany w wielu świadczeniach nie tylko szczegółowych ale również Zaawansowanych Powiadomień Wysyłkowych (Advanced Shipping Notice – ASN). Zazwyczaj oznacza to, że pojedynczy skan SCC w logistyce może być połączony z wcześniej otrzymaną elektronicznie ASN jednostki logistycznej w celu ułatwienia, przyśpieszenia procesów. Podczas śledzenie jednostki w transmisji SSCC dostarcza nam wszystkich informacji niezbędnych dla dokładnej identyfikacji. SSCC może zostać przechwycony wtedy kiedy specjalna jednostka logistyczna wyśle komunikat i dotrze do miejsca przeznaczenia albo pośredniczącego w łańcuchu.

Identyfikacja przez warstwę ładunku:
9

18
Rys. 5.1. Identyfikacja według warstwy ładunku


5.2. Przechwycenie

5.2.1. Czytniki/Tagi

Różne czytniki i tagi mogą być użyte dla różnych widzialnych warstw systemu: w większości przypadków pasywne UHF Gen 2 jest używane dla tagów. Jeśli aktywne tagi albo HF tagów są użyte wtedy różne czytniki do zainstalowania są wymagane dla różnych tagów.

5.2.2. Middleware

Elektroniczny Kod Produktu/Radio częstotliwości identyfikacyjnej (EPC/RFID) middleware szeroko odnosi się do zakresu funkcjonalności. Jego podstawowe funkcje to:

  • Integracja wielu czytników RFID z aplikacjami biznesowymi.
  • Obsługa dużej liczby tagów EPC poprzez konsolidację danych za pomocą filtrowania tagów EPC.

Równie ważne jest, że middlware RFID dotyczy aspektów operacyjnych i niefunkcjonalnych wymagań. Bardziej pośredni szczegółowy opis można znaleźć na: http://www.epcglobalinc.org/standards/ale

5.2.3. EPCIS Aplikacja Przechwytująca

Aplikacja przechwytująca EPCIS jest programem, który rozumie kontekst biznesowy przechwyconych informacji. Informacje są dostosowane do standardu EPCIS. Oznacza to, że stosowanie EPCIS zapewnia kontekst biznesowy wyższego poziomu dla danych RFID. Aplikacje przechwytujące pobierają informacje z systemu RFID middleware, które są implementowane w specyfikację ALE (zobacz obrazek 5.3.2.) http://www.epcglobalinc.org/standards/ale

5.2.4. Repozytorium EPCIS

Włączone repozytorium EPCIS przechowuje zdarzenia wygenerowane przez jedną lub więcej aplikacji przechwytujących EPCIS i udostępnia je do późniejszego zapytania.

Usługi informacyjne elektronicznego kodu produktu (Electronic Product Code Information Services ) EPCIS potrafi pomieścić zdarzenia do odczytu przechwycone razem z kodem kreskowym i/lub etykietą RFID.  Jednak w tej wytycznej będziemy mogli adresować rezultaty zdarzeń z RFID. EPCIS stanowi standard dla przechwytywania i udostępniania zdarzeń, które występują w obiekcie w fizycznym świecie. Zapewnia to możliwość przedstawienia fizycznych zdarzeń. W przeciwieństwie do innych standardów takich jak Electronic Data Interchange (EDI) lub GS1 eCom, które dostarczają nam komunikację transakcji biznesowych, które mają miejsce pomiędzy partnerami handlowymi, przykładem mogą być zamówienia lub Advances Ship Notice/ Despatch Advice. EPCS uzupełnia te normy w przeciwieństwie do ich zastępowania. Bardzo często transakcje biznesowe mogą być opisane jako jedna część mówiąca o innej co się wydarzyło. Na przykład ASN mówi „Wysłałem Wam te rzeczy”. Natomiast zdarzenie EPCIS zapewnia fizyczne dowody, że coś nastąpiło. EPCIS to sposób dzielenia się duża ilością szczegółowych informacji o ruchu i stanie materialnym pomiędzy partnerami handlowymi. EPCIS nie adresuje zakupów, nie prognozuje, nie licytuje, nie rozlicza, itp., które są zazwyczaj wymieniane za pośrednictwem EDI w transakcjach biznesowych pomiędzy dwoma stronami.

5.2.5. Aplikacje Dostępowe

Dostęp do aplikacji EPCIS może posiadać każda aplikacja, która potrzebuje dostępu do EPCIS. Wysłanie żądania do interfejsu realizuje się zgodnie z definicją standardu EPCIS. Generalnie jest to aplikacja odpowiedzialna za przeprowadzenie pewnych procesów biznesowych takich jak gromadzenie zapasów, zarządzania zamówieniami lub systemem widoczności.

19
Rys. 5.3.2. Aplikacje wykorzystywane w systemie widoczności


6. WDRAŻANIE PRZEZ PROCESY/ DZIAŁANIA

6.1. Uruchomienie tagów

Uruchomienie tagu to proces interakcji elektronicznego kodu produktu (EPC) z określonym obiektem (produktem, przesyłką, majątkiem lub opakowaniem). Tag może być zakodowany i wykorzystywany już na tym etapie lub też może być zakodowany wcześniej.

Kartony / ładunki:

Emisja tagów, oznakowanie towarów oraz uruchomienie tagów to podstawowe kluczowe kroki rejestracji i śledzenia towarów przy użyciu technologii EPC/RFID. Emisja tagów oznacza drukowanie (etykiet) i kodowanie tagów. Oznakowanie odnosi się do procesu przylepiania tagu RFID na jednostkach ładunkowych. Jednostkami ładunkowymi mogą być kartony, palety lub pojemniki itp, które wymagają widoczności rejestrowania i śledzenia.

Palety:

Jeśli palety już mają tag EPC / RFID tag należy odczytać, gdy kartony są ładowane na palety i łączone z paletami. Jeśli palety nie mają tagu EPC / RFID palety należy oznakować tagiem i uruchomić ten tag. Zwykle te tagi są bierne ale mogą być wymagane też aktywne.

Transportery:

Jeżeli transport jeszcze nie ma tagów, muszą one być przyczepione. Mogą być stosowane zarówno tagi bierne (CAT) jak i aktywne (XCAT). W przypadku tagów biernych należy zastosować więcej niż jeden tag. Proszę zajrzeć do przewodnika technicznego wdrażania CAT w testowym środowisku, aby się dowiedzieć o zalecanym umieszczeniu tagów CAT.

http://www.epcglobalinc.org/standards/implementation_guidelines/CAT_Tech_Implementa tion_Guide_v2_including_AG_recommendations_-_April_2010.pdf

6.2. Odczytywanie tagów

Pojemnik Pool Depot – zaleca się, aby czytnik pojemnika Pool Depot był umieszczany na Bramce. Należy zauważyć, że w zależności od zastosowanej technologii czytników (aktywne i / lub bierne) muszą być instalowane czytniki dla każdego typu.

Magazyn / spedytor –

 Kartony / ładunki:

  • Uruchomienie tagu

 Palety:

  • Uruchomienie tagu
  • Kartony są ładowane na palety
  • Drzwi magazynowe, gdy towary zostały załadowane do transportu

Transportery:

  • Pusty pojazd dociera do bramki
  • Pusty pojazd dociera do drzwi magazynowych
  • Załadowany pojazd wyjeżdża przez bramkę

Przewoźnicy Ocean, morze, powietrze, tory kolejowe

  • Załadowanie przewoźnika
  • Rozładunek przewoźnika

Terminal wyjazdu i przyjazdu

  • Brama wejściowa/Brama wyjściowa.


6.3. Przechwytywanie i zapisywanie informacji

Pojemnik Pool Depot

Jako stworzenie GSIN (Globalny Numer Identyfikacji Wysyłki) dane nie są fizycznym zdarzeniem odczytu, logiczne zdarzenie odczytu musi być stworzone w systemie przechwytywania. Mogłoby to być wywołane przez tagowanie i uruchomienie zdarzenia transportera. Jeżeli tag został już uruchomiony to takie zdarzenie musiałoby zostać utworzone przy odbiorze numeru GSIN. Jeśli będzie więcej niż jeden tag transportera (możliwe 3 bierne tagi i jeden aktywny tag) ważne jest, aby zdecydować, które zdarzenie(a)odczytu zostaną przekazane do EPCIS. W przypadku śledzonego pojazdu może to być kłopotliwe, jeżeli istnieje więcej niż jeden tag transportera (GIAI).

Magazyn / spedytor –

  • Ważne jest, żeby tylko jedno zagregowane zdarzenie na paletę i jedno zagregowane zdarzenie na transport było przesyłane do EPCIS
  • W punkcie 4.1 omówiono ważność znaczenia wyboru, które GIAI (tag pojazdu) będą wykorzystywane do celów identyfikacyjnych. Ten wybór musi być dokonany w celu prawidłowego stworzenia zagregowanego zdarzenia.  Dlatego jest zalecane, żeby był stosowany „kod lokalizacji tagu” w GIAI.
  • W celu odróżnienia palety SSCC od kartonu SSCC musi istnieć identyfikator z numeracją SSCC. W poniższym przykładzie po „01” został wykorzystany symbol „2” do identyfikacji SSCC palety.: Urn: EPC: id: SSCC: 4912345. 0120000298
    Uwaga: Jest to rozwiązanie przejściowe, które zostało wykorzystane podczas sterowania. Obecnie w tym procesie nie istnieje żadnej normy.
  • Na podstawie wskaźnika w SSCC system przechwytywania może stworzyć niezbędne SSCC-dziecko i SSCC-rodzica w zdarzeniu agregującym. Rozszerzenie pola <tls:aggregationLevel>, które podano jako przykład, musi być utworzone przy pomocy programu przechwytywania. Pozwoli to na uzyskanie dostępu do systemów w celu odróżnienia SSCC palet i kartonów.
  • Jeśli stosowano więcej niż jeden EPCIS ważne jest, żeby numery ID BizTransaction były związane z jednostką przesyłki w każdym EPCIS, w przeciwnym razie nie będzie można śledzić przesyłki za pomocą identyfikatora, np. GSIN związany z pojemnikiem w Logistics EPCIS i paletą w EPCIS Warehouse.

Przewoźnicy Ocean, morze, powietrze, tory kolejowe

Dane do faktury oraz list przewozowy mogą być niedostępne do momentu odjazdu przewoźnika. W takim przypadku musi być utworzone logiczne zdarzenie.

6.4. Proces importu/eksportu

Podczas III fazy sterowania, kiedy pojazd już został przypisany do przesyłki, przy użyciu przypisanego UCR jest tworzony GSIN. Szczegółowe wyjaśnienie tego procesu zawarte w przewodniku  „GS1/EPC global Transport and Logistics Service Industry Action
Group – Implementation Guide – Detailed Version“
http://community.gs1.org/apps/org/workgroup/gs1ietransportandlogisticsug/document.php?docu ment_id=37611

Pojemnik Pool Depot

  • GSIN jest udostępniany firmie przewozowej przy rezerwacji. Następnie GSIN powiązują z pojemnikami, które są przypisane do wysyłanych towarów.

Magazyn / spedytor

  • GSIN zostaje przypisany gdy nadawca określa plan eksportu zgodnie z kolejnością dostaw od odbiorcy.
  • GSIN jest udostępniany firmie przewozowej przy rezerwacji. Następnie GSIN powiązują z pojemnikami, które są przypisane do wysyłanych towarów.
  • GSIN jest wysyłana do odbiorcy wysyłką poleconą / z zawiadomieniem przez firmę przewozową. (Następnie GSIN jest udostępniany operatorowi terminalu w miejscu przeznaczenia wraz z niezbędną instrukcją użytkowania od firmy przewozowej.)
  • GSIN może zastąpić numer rezerwacji, gdy spedytor dokonuje rezerwacji w firmie przewozowej.
  • GSIN mogą być wykorzystane do zawiadomienia potwierdzenia zamówienia od nadawcy do odbiorcy.
  • Przewoźnik może podać GSIN spedytorowi (łącznie z 3PL) podczas zakończenia planu eksportu.
  • GSIN mogą być wykorzystane do deklaracji importu/eksportu gdy nadawca / odbiorca deklaruje eksport / import w izbie celnej.

12

Rys. 6.4-1.  Ogólny proces eksportu z kluczem ID

 

13

Rys. 6.4-2. Hipoteza procesu eksportu przy użyciu GSIN

 

14

Rys. 6.4-3. Hipoteza procesu dystrybucji GSIN 

 


Przewoźnicy
Ocean, morze, powietrze, tory kolejowe

  • GSIN jest udostępniany firmie przewozowej przy rezerwacji. Następnie GSIN powiązują z pojemnikami, które są przypisane do wysyłanych towarów.
  • GSIN może zastąpić numer rezerwacji, gdy spedytor dokonuje rezerwacji w firmie przewozowej.

Terminal Wyjazdu i Przyjazdu

  • GSIN jest wysyłana do odbiorcy wysyłką poleconą / z zawiadomieniem przez firmę przewozową. (Następnie GSIN jest udostępniany operatorowi terminalu w miejscu przeznaczenia wraz z niezbędną instrukcją użytkowania od firmy przewozowej.)

 

7.  OCENA IMPLEMENTACJI

Po zakończeniu implementacji:

  • Przygotuj analizę kosztów/korzyści nadania implementacji – świadczenia realizowane są często w obszarach, które nie były oczekiwane
  • Przeanalizuj gdzie mogły by być osiągnięte dodatkowe korzyści oraz czy było by korzystne zaimplementowanie zmian, tj. integracja z istniejącymi systemami.


8. DODATEK

8.1. Piloci TLS

Szczegółowe wyjaśnienie pilotażowego przewodnika implementacji TLS zawarte jest w “GS1/EPCglobal Transport and Logistics Service Industry Action Group” , i znajduje się pod adresem: : http://community.gs1.org/apps/org/workgroup/gs1ietransportandlogisticsug/document.php?document_id=37611

8.1.1. Wydarzenia (wg danych)

17a
17
17b
17c
17d



8.1.2. Magazyn EPCIS

W fazie III pilota TLS zastosowano dwa EPCIS. W realizacji dowolnego numeru EPCIS może on być stosowany na podstawie wymagań użytkowników. Może być również realizowany na bazie modelu ASP opartego na sieci EPCIS lub indywidualnie hostowany EPCIS. W fazie III pilota TLS EPCIS zostały utworzone przez funkcje. Czytaj wydarzenia dla wydarzeń logistyki, które były przechowywane w jednym EPCIS oraz czytaj wydarzenia dla wydarzeń magazynowych przechowywanych w drugim EPCIS.

 15

Rys. 8.1.2. Połączenie pomiędzy wieloma EPCIS dla Global Supply Chain Visibility


8.1.3. Uzyskiwanie dostępu do aplikacji

W fazie III pilota TLS, stworzyliśmy uzyskiwanie dostępu do aplikacji dla Nadawców/Odbiorców oraz dostawców usług logistycznych, w tym przewoźników morskich i eksploatacji terminala. Uzyskiwanie dostępu do aplikacji zapewnia funkcje:

  1. Śledzenie materiału handlowego przez GS1 klucz id oraz identyfikatory handlowe tj. konosament (z ang. Bill of Lading – BOL), zlecenie dostawy (z ang. Delivery Order – DO), numer faktury oraz unikatowy numer przesyłki (UCR).
  2. Wysyłanie alarmu dla każdej anulowanej przesyłki
  3. Potwierdzenie planu przesyłki
  4. Wyświetlanie informacji o ładunku w czasie rzeczywistym, w okresie przejściowym
  5. Wyświetlanie historycznych wydarzeń dla śledzenia16


8.2. Dane wydarzeń

Proszę odnieść się do danych wydarzeń użytych w pilotażowej instrukcji TLS, w sekcji powyżej dla przykładów rekomendowanych danych wydarzeń. Proszę odnieść się do standardów EPCIS dla objaśnienia danych elementów: http://www.epcglobalinc.org/standards/epcis/epcis_1_0_1-standard-20070921.pdf

8.3. UCR (Unikalna Przesyłka Referencyjna) 

W 2004 roku WCO wydało zalecenie na UCR. Założenie Unikalnej Przesyłki Referencyjnej (UCR) zbudowane jest wokół koncepcji numeru referencyjnego, w zasadzie do użytku celnego i ma wystarczającą elastyczność, aby poradzić sobie z najbardziej typowymi scenariuszami, które występują w obrocie międzynarodowym. Podstawą UCR jest do tworzenie maksymalnego wykorzystania istniejących referencji dostawcy, klienta i transportu.

UCR powinien być:

  • Zastosowany do wszystkich międzynarodowych przepływów towarów, dla których wymagana jest kontrola celna;
  • Używany tylko jako klucz dostępu do kontroli, śledzenia przesyłek i informacji, celów uzgodnienia;
  • Unikatowy, zarówno na poziomie krajowym jak i międzynarodowym;
  • Stosowany na poziomie przewozowym;
  • Wydawany tak szybko jak to możliwe w transakcji międzynarodowej.

Koncepcja UCR rozpoznaje potrzebę uwzględnienia wymogom handlowym oraz ma minimalny wpływ na nie. Podstawą UCR jest ustanowienie wymogów regulacyjnych dla wykorzystania istniejących referencji dostawcy/klienta korzystniej na podstawie międzynarodowych norm, takich jak ISO 15459 lub inny istniejący system numeracji, który zawiera mechanizm zapewniający wyjątkowość UCR przez wystarczający okres czasu. Do tej pory brakuje pełnej realizacji UCR przez dowolną administrację celną. W ciągu ostatnich kilku lat, były projekty pilotażowe mające na celu zademonstrowanie UCR jako narzędzie do poprawy zarządzania łańcuchem dostaw i bezpieczeństwa.

 

Źródło: http://www.gs1.org/sites/default/files/docs/gsmp/TLS%20Implementation%20Guide%20v1.4.pdf.
Autorzy tłumaczenia: Izabela Heppner, Paulina Rataj, Daria Kastrau, Olga Antipkina, Krzysztof Stacha, Marta Nikodem.